‘Als de stormwind van het denken je uit je slaap rukt, dan zal je zien dat je niets anders overhoudt dan verwarring. En het beste wat we daarmee kunnen doen is die met elkaar delen.’ Hannah Arendt

Nadat bij mijn jongste dochter Naomi (1997) de diagnose verstandelijke beperking, autisme en epilepsie werd vastgesteld, veranderde mijn leven en dat van mijn gezin compleet. Als moeder moest ik mijn leven totaal anders inrichten en mijn verwachtingen over mijn toekomst herzien. Al gauw kon ik mijn werk in de ouderenzorg niet meer combineren met de zorg voor Naomi, mijn gezin en mijn ouders.

In 2009 zag ik kans om mij te scholen tot maatschappelijk werker. Ik kwam zo in een interessante wereld terecht die mij soms ook erg verbaasde: er was zo’n groot verschil tussen de theorie op de hogeschool en de dagelijkse praktijk die ik inmiddels meer dan vijftien jaar kende! Maar de studie gaf mij handvatten, verdere verdieping vond ik onder andere in de presentie-theorie en in de praktische filosofie. 

De zorg voor Naomi ging door. Ze had fijne begeleiding thuis, toch was op een gegeven moment deze situatie door niemand meer vol te houden. Na een intensieve en soms wanhopige zoektocht naar een goede plek voor mijn dochter, is zij in 2016 verhuisd naar Nieuw Woelwijck, een beschermde dorpsgemeenschap in provincie Groningen.

In dit dorp wonen ongeveer 400 verstandelijk gehandicapte mensen. Binnen de veiligheid van duidelijke grenzen en structuren. Zij worden gestimuleerd om deel te nemen aan het dorpsleven. Het is een prikkelarme omgeving maar er zijn winkeltjes, een theater en een café. Iedereen doet wat hij of zij kan en draagt zo bij aan de gemeenschap. Naomi haar taak is de melkboer helpen als hij bij haar huis aanklopt en mee gaan naar de drogist.
De begeleiding is gericht op het goede leven met volle aandacht voor sociale, emotionele en culturele ontwikkeling van de bewoners. Zij zien hun werk als een voortdurend leerproces.

In 2015 startte ik mijn eigen onderneming. Want er gaat veel goed maar het kan in de verstandelijke gehandicapten zorg beter.  

Stel behoeften centraal
Ik sta voor een tijdloze verstandelijke gehandicaptenzorg. Tijdloze zorg gaat uit van de behoeften van de mensen die afhankelijk zijn van anderen. Waarbij verwanten worden betrokken. Een zorg die niet ingegeven wordt door de wensen van derden of door een ideologie. Maar die kan worden gevonden in de eigen gemeenschap, waarin de behoeften van de bewoners voorop staan en waar zij zich verbonden weten met hun medebewoners.

Ik houd mij bezig met vragen als:
– Waar is iemand die zelf niet kan kiezen thuis?
– Hoe kan je als ouder verantwoordelijk zijn?
– Hoe geef je iemand houvast in een wereld die zo anders is dan de jouwe?
– Waar is gepaste ondersteuning te vinden?

Hierover spreek ik op podia, schuif aan bij tafels waar nagedacht en gesproken wordt over een goed leven voor mensen die zelf niet in staat zijn om te kiezen.

Daarbij ga ik uit van mijn ervaringen die ik heb geschreven in mijn boek Naomi  Wat kies ik voor haar? Een moeder op zoek naar een goed leven voor haar verstandelijk gehandicapte kind