‘Als de stormwind van het denken je uit je slaap rukt, dan zal je zien dat je niets anders overhoudt dan verwarring. En het beste wat we daarmee kunnen doen is die met elkaar delen.’ Hannah Arendt

Nadat bij mijn jongste dochter Naomi (1997) de diagnose verstandelijke beperking, autisme en epilepsie werd vastgesteld, veranderde mijn leven en dat van mijn gezin compleet. Als moeder moest ik mijn leven fundamenteel anders inrichten en mijn verwachtingen voor mijn toekomst grondig herzien. Al gauw kon ik mijn werk in de ouderenzorg niet meer combineren met de zorg voor Naomi, mijn gezin en mijn ouders.

In 2009 zag ik ruimte om mij te scholen tot maatschappelijk werker. Ik kwam in een boeiende wereld terecht die mij soms ook regelrecht verbaasde: er was zo’n groot verschil tussen de theorie op de hogeschool en de dagelijkse praktijk waar ik inmiddels meer dan vijftien jaar in verwikkeld was. De studie gaf mij handvatten, verdere verdieping vond ik onder andere in de presentatietheorie en in de praktische filosofie.

Na een intensieve en soms wanhopige zoektocht naar een goede plek voor Naomi, is zij in 2016 verhuisd naar Nieuw Woelwijck, een beschermde dorpsgemeenschap in provincie Groningen. Een fijne omgeving voor mijn dochter waar ze meedraait in het dagelijkse leven daar.

In 2015 startte ik mijn eigen onderneming. Want er gaat veel goed in Nederland maar op het terrein van de zorg kan en moet het om sommige terreinen echt anders en beter. Hierover vertel ik in mijn boek, op verschillende podia en bij scholen, waarbij ik altijd vertrek vanuit mijn eigen ervaring.